Ratten, muizen, hagedissen

Gisteren nadat ik opgestaan was voelde ik me niet lekker. Ik kan niet beschrijven wat er nou precies aan de hand was maar laten we het maar gewoon algehele malaise noemen. Moe, geen eetlust, hoofdpijn, pijnlijke spieren en een blok op mijn maag. Toen ik Alhagie in de ochtenduren tegenkwam en hij me vroeg hoe het met me ging vertelde ik hem dat ik me niet lekker voelde. Hij zei gelijk, je voelt zeker een blok op je maag. Ik wist meteen wat hij bedoelde. Ik liep weer eens rond met zijn stress en ongemakken. Wat hij ervaart en voelt neem ik over en dat is wel eens lastig. Ik sjouw dus rond met de ongemakken van anderen zonder dat ik het soms zelf weet. Dit noemen ze nou hyper sensitief.
Regelmatig voel ik dingen die Alhagie ook voelt. Slaapt hij slecht, slaap ik ook slecht. Is hij boos zoals vorige week tegen iemand van de politie ben ik verdrietig. Droomt hij, droom ik ook over hetzelfde onderwerp. Pffff, soms wel vermoeiend en lastig voor mij. Maar goed, nadat ik die ochtend met hem naar het ziekenhuis was geweest, gezien hij zich al lange tijd niet lekker voelt en we samen boodschappen hadden gedaan voor de grote invasie van Go4Africa komend weekend, ben ik op bed gaan liggen om even te slapen totdat ik wakker werd omdat ik het gevoel had dat er iemand door mijn kamer sloop. Al kijkend waar het geluid vandaan kwam zag ik op mijn tas die in de hoek van de kamer staat, een rat die mijn chocoladereep, die ik ochtend gekocht had, in de gaten kreeg. Zo gauw ik maar ietwat bewoog schoot hij weg. Dus bleef ik even stil liggen om te zien wat het beest van plan was. Daar kwam hij weer met zijn koppie boven mijn tas uit en probeerde de chocoladereep te bemachtigen. Dat gaat mooi niet door dacht ik en pakte een zaklamp van mijn nachtkastje en gooide die naar hem toe. Weg was hij weer. Ik zocht al mijn moed bij elkaar om de chocoladereep te pakken voordat ´mijn vriend´ hem te pakken had en ja hoor ik was toch slimmer dan de rat en stopte de reep in de la van mijn nachtkastje. Terug op bed bleef ik weer stil liggen en even later verscheen zijn koppie weer boven mijn tas uit. Jammer voor hem, de reep was ondertussen verdwenen maar uiteindelijk kreeg ik toch ook een beetje medelijden met hem want hij zag er best wel lief uit met dat koppie, twee kleine oortjes en glimmende oogjes.
Vorige week werden we ´s nachts wakker van geritsel tussen de gordijnen die achter het hoofdeinde van ons bed hangen. Alhagie en ik sprongen tegelijkertijd uit bed en met zaklampen probeerden we waar te nemen wat er zich in de gordijnen bevond. Alhagie trok de gordijnen achter het hoofdeinde omhoog en ik zette het op een lopen naar de andere hoek van de slaapkamer uit angst wat voor eng beest er achter vandaan zou komen. Uiteindelijk was het alleen maar een hagedis, die hier met tientallen tegelijk rondlopen op muren, schuttingen en zelfs op de muur van je slaapkamer regelmatig verschijnen. Ze doen niets en voordat je het weet lopen ze van schrik weg. Na dit nachtelijk avontuur besloten we maar weer te gaan slapen.
Vannacht om twaalf uur werd Alhagie gebeld door een man uit het dorp waarvan zijn vrouw op het punt van bevallen stond. Gezien er al dagen geen diesel meer te krijgen is in het land kon hun auto niet rijden en werd Alhagie gevraagd om de vrouw naar het lokale ziekenhuisje te brengen. Daar aangekomen bleek de baby al dood te zijn en moest de vrouw overgebracht worden naar het ziekenhuis in Banjul. Wat erg voor deze familie!







Naast dat er geen diesel meer te krijgen is, is er ook geen stroomvoorziening meer. Het berichtje wat ik nu stuur via ons internetcafe zou voorlopig het laatste berichtje kunnen zijn. Hier koop je prepaid stroom in bij Nawec (energiemaatschappij). Als dat op is ga je naar Nawec om opnieuw je stroomvoorziening op te waarderen. Dit is voorlopig niet meer mogelijk en hebben we vanaf vandaag, als dat tenminste niet snel veranderd, geen stroomvoorziening meer alleen via generatoren. Wat daarvan de reden precies is begrijp ik niet goed, maar we zullen zien.